سلام :

    عزیزانی که به این وبلاگم اومدن . خوشحال میشم به اون

    یکی وبلاگم بیایند .

    تو پیوند ها اسمش هست ...   حـسـرت

     دوســـــــــــــــــــتون دارم ...   بــــــــــــــــــــه امید دیدار ...

                        به عاشقان ديگرت شبيه نيستم بانو

                             گر كسي به تو ابر بدهد

                            من به تو باران خواهم داد

                             اگر فانوس دريايي بدهد

                             من به تو ماه خواهم داد

                                 اگر شاخه‌اي بدهد

                          من به تو درختان را خواهم داد

                           و اگر كسي به تو كشتي بدهد

                              من به تو سفر خواهم داد.

           به خدا گفتم : خدايا چرا اينقدر منو ناز آفريدي؟ خدا گفت:

           کجاشو ديدي . اوني که اين مطلب رو ميخونه از تو ناز تره.

                       زندگانی من نمیخواهم که دورازروی تو

                    رانده از کوی تو وازدیده جادوی تو

                    این چنین دیوانه وار ازحسرت یک خنده ات

                    پر بگیرد قلب من درهر زمانی سوی تو

                           اين روزها طعمشان ملس است

                                 مثل دوران كودكيم،

                           مثل آنهايي كه دوستم مي دارند

                               دلم سهراب مي خواند:

                       " من به يك بستگي پاك قناعت دارم.."

زندگیم

ازم پرسيد منو بيشتر دوست داري يا زندگي تو؟ خوب منم راستش رو گفتم:  گفتم زندگيمو!  ازم نپرسید چرا؛ گريه كرد و رفت اما نمي دونست كه اون خودش زندگيمه...

                   اگه  عاشقی  گناه  ما  همه  غرق  گناهیم

                 می یونه این همه آدم یه غریب و بی پناهیم

                 تو ببین به  جرم  عشقت  پره  پروازمو  بستند

                 تو  ندیدی  من  مغرور  چه  بی صدا  شکستم

                     

                            عشق یعنی مستی دیوانگی  

                         عشق یعنی با جهان بیگانگی

                         عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

                         عشق یعنی سجده ها با چشم تر

                         عشق یعنی سر به دار آویختن

                         عشق یعنی اشک حسرت ریختن  

                         عشق یعنی در جهان رسوا شدن  

                         عشق یعنی مست و بی پروا شدن

                         عشق یعنی سوختن یا ساختن

                         عشق زندگی را باختن یعنی

                                 عشق یعنی....

                        توی غربت چشات چیزیه که نمی خوام بدونم

چون برق چشاتو دوست دارم

ان نگاهاتو دوست دارم

لحظه لحظه هاتو دوست دارم

درد دلاتو دوست دارم

تموم قصه هاتو دوست دارم

عطر نفساتو دوست دارم

اواز صدا تو دوست دارم

این منم با تموم وجود                                                                              میگم به خدا دوست دارم

ساحل من غصه نخور زندگي جزر و مد داره

دنيامون يه عالمه، آدم خوب و بد داره

ساحل من غصه نخور، پنجرمون بازه هنوز

باغچه مون غرق گلهاي عاشق و نازه هنوز

ساحل من غصه نخور، حافظ واست باز مي كنم

شعراشو مي خونم و تو رو مداوا مي كنم

ساحل من غصه نخور، دنيا رو بسپار به خدا

                   گفت اي عاشق  بيچاره  فراموش  شوي..

                    سوخت پروانه ولي خوب  جوابش را داد

                   گفت طولي  نکشد  نيز تو خاموش  شوي

                        از   زندگی  بدون   تو   من   سیرم

                        در عشق تو من  شبی ز غم  میمیرم    

                         ترسم که ترا از واپسین ضربه مرگ

                         محکمتر از  آنچه  بوده  در  برگیرم       

                      زین کشاکش خسته ام دنیا  برویم  بسته  شد

                    روح من افسرده و این جانم از غم خسته شد

                    من   نمیخواهم   ترا   لیکن   بفریاد   بلند

                     گویمت باز آ که درب دا م دل  بشکسته  شد

                     دوست میدارم که چون مرغی به تاری شبی

                  پر کشم از این جهان  در گرمی  درد و تبی

                  پر بگیرم  سوی  خورشید  و  بسوزانم  تنم

                  شاید  از خمر  بقامن  تر کنم  سوزان   لبی

           

                             ای جلوه  ناز  ای  گل  زیبای جوانی

                      ای چشمه این آفت و این سوز جهانی

                      ای آن که دلم  گشته  مرا از غم هجرت

                      دانی  که نگاهت چه به من کرده ندانی؟

 چقدر سخته  تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و بجاش یه زخم

همیشگی رو قلبت هدیه داد زول بزنی و بجای این که لبریزه کینه و نفرت شی

حس کنی که هنوزم دوسش داری چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری

تکیه بدی که یه بار زیره اواره غورورش همه وجودت له شده چقدر سخته تو

خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش  هیچ چیزی جز سلام نتونی

 بگی چقدر سخته وقتی پشتت برسه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما

مجبور باشی بخندی  تا نفهمه که هنوزم دوسش داری چقدر سخته گل ارزوهاتو

 تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت اروم زیره لب بگی

 گل من باغچه ی ناماورنگ

          

                         ای آسمان تار  از  چه ای

                         تاریک و غم بار از چه ای

                         در دل چرا خون  کرده ای

                         مست و گهر بار از چه ای

كاش مي تونستم چشمانم رو تهديد كنم

تا بخاطر تو اشك حسرت نبارن

و كاش مي تونستم عشق رو فراموش كنم .

تو اين دوره عاشقي معنايي نداره

ديگه نميخوام عاشق باشم

اما نميشه

ميخوام عشق رو فراموش كنم

ولي نمي تونم

  آخه ميگن ...

     هر كس عاشق نباشه آدم نيست...!!!

 جزیره عشق

با سکوت زیرکانه منو فریاد زدی

با چشات دوست دارم رو تو گوشم داد زدی

با نگاه عاشقت مست مستم کردی

به می و جام و سبو باده پرستم کردی

الهی الهی تا نفس تو سینه هست

بمونی برای من

عشق فراموش كردن نيست بلكه بخشيدن است، عشق گوش دادن نيست بلكه درك كردن

است، عشق ديدن نيست بلكه احساس كردن است ، عشق جا زدن و كنار كشيدن نيست بلكه

 صبر داشتن و ادامه دادن است.